De Zwette Maanen Mountainbikeclub Aalst

01/04/12 TT Sinaai

Sinaai, in het dialect Snaai, sommigen vinden de tochten er ook “saai”. Maar ieder zijne meug, dus trokken we samen met Den Bakker, Duvel, Lozano, Fluppe, en Mister Cheese deze richting uit.

Ik sprak af bij den Bakker in Kalken om vandaar richting Sinaai te fietsen, en na de rit eveneens de terugweg met de fiets te doen. Om 7u30 vertrokken we bij den Bakker om op wandeltempo onze vervroren oren en vingertoppen de eerste zonnestralen te laten opvangen. En het was echt nodig. Ik vergiste mij enigzins van temperatuur, maar de thermometer wees -1 aan. Niet direct de gepaste temperatuur om onze beentjes aan bloot te stellen. Dus nog net gekozen voor de 3/4-broek.

Het was leuk de Fluppe en Mister Cheese nog eens in het groepje te hebben, en ik vreesde direct al een snelle, sterke rit van onze kaasmeester. Hij was echter de eerste die de rol moest lossen. Blijkbaar zit de form er nog niet direct in bij onze man, maar dat kan vlug veranderen. We bleven samen tot de eerste RV en lieten dan de teugels vieren.

Op een single-track langs de dijk wou ik de beentjes wel eens testen. Ik nestelde mij op kop en dreef het tempo langzaam, maar zeker op. Mijn rug speelde niet direct op, en dat was een teken om even in overdrive te gaan. Maar rap ging het blijkbaar niet, want ik hoorde nog steeds iemand met een zware ademhaling achter mij, en de ketting klinken tegen alles waar ze de fiets maar kon raken. De dijk is er bezaaid met putten en kleine slagen. Een aanslag op de rug en het materiaal. Maar een eindeloos lange singletrack waar je bij windop, best in het wiel van een “Bazbar” kan zitten! :-)

Toen ik de dijk afdraaide zag ik echter geen DZM-er achter mij, maar een man in Canondale-uitrusting, die mij aanspoorde om verder te rijden. Ik vond het leuker te wachten op mijn drie nog achtergebleven companen, en nestelde mij even in hun wiel, terwijl ze het tempo strak hielden. Nog enkele bospassages en kasseistrookjes later werd de finale ingeluid. Blijkbaar vond iedereen zijn goeie benen terug, en het tempo ging plots de hoogte in. En als de Maanen van de Zwetten van Oiljst een finale rijden, dan rijden we die ook! Ofwel bijten we ons vast in een vlug wiel, ofwel houden we de snelheid zo hoog dat een Benidorm Bastard het moeilijk heeft om ons zonder hulpmiddelen te zien voorbij snoeren.

De laatste kilometers waren zoetjes, de laatste stuiptrekkingen in het veld, en dan de Belselebaan over en recht richting sporthal. Den Bakker en ik namen afscheid van onze vluchtgenoten, en vertrokken terug richting Kalken. Nog juist voor we de terreinen verlieten, konden we de Fluppe en Mister Cheese ook nog zien aankomen en uitwuiven.

Onze warmen uit Kalken zijn kaarsje was ver uit, maar we reden rustig terug richting ons lief Neleke! Zelfs op zijn geliefkoosde brug moest onze LCMT-rijder de rol lossen. Maar het huiselijk stulpje was in zicht, en dat gaf de man weer moed! Nog wat werk aan de winkel, maar ik ben zeker dat hij op de LCMT, karaktervol als hij is, de ritjes met plezier zal afmalen. Alhoewel… de eerste rit 85km en 2.626 hm…dat zijn enkele bruggen na mekaar! :-) Maar toch!

Maanen bedankt voor de flitsrit, en tot de volgende!
Goldfinger

Over